Dobrze się czasem zatrzymać

09:39 Elenka 9 Comments

Wstać, uśmiechnąć się. Wyjść na spacer. Puzzle poukładać. Powydurniać się i piosenki pośpiewać. Takie do których się połowy słów nie zna, a druga połowa to wolna interpretacja.

Zrobić z siebie "wariata" na środku wsi, bo dziecko chce krzyczeć jak najgłośniej piosenkę ze Smerfów. I tańczyć. Na środku ulicy.

Zapomnieć o wszelkich komplikacjach świata dorosłych. Z jego problemami, zagadnieniami i fałszami.

Nie przejmować się negatywnymi sprawami, które otaczają i iść. Niekoniecznie w stronę słońca, ale w stronę uśmiechu i radości. Tam, gdzie prowadzi mały Człowiek. A ten zawsze zaprowadzi na zewnątrz, co jest bezpieczniejsze, bo mniej uszkodzeń wywoła. 









Może głupia jestem. Może naiwna*. Lubię proste życie bez afer. Wciąż wierzę w ludzi. Wierzę, że można być bezinteresownym. Że można pomagać tak o, po prostu. Że można wspierać, a nie tylko dołować i kopać, bo "konkurencja". Że można nie szukać podtekstu w każdej czynności. I że patrzenie poza czubek własnego nosa to dobra filozofia też wierzę. Dalej. 

I najsłodsze Anonimy mi tej wiary nie zabiorą. Wiem swoje. Buziak za zaangażowanie i wysmarowanie namiętnej wiadomości!


PS. Na FB bloga książka z rymowankami do zgarnięcia. Czas do 05.01.2014. Zapraszam!

*ok, to to na pewno

Elenka

9 komentarzy:

  1. Patilla5 stycznia 2014 01:06

    Post taki w opozycji do mojego wręcz :), nie wiem co tam Ci anonimy piszą, ale wiem jedno, przestałam wierzyć w ludzi. Zresztą anonim=nikt.

    OdpowiedzUsuń
  2. sylwia a.5 stycznia 2014 02:22

    proste życie:) lubię i ja!

    OdpowiedzUsuń
  3. Mama NieIdealna5 stycznia 2014 07:20

    O tak... Ta dziecięca beztroska... Marzenie.
    A anonimy miej w 4 literach.

    OdpowiedzUsuń
  4. Pamper Mama5 stycznia 2014 13:23

    Pięknie to opisałaś Elu :) Faktycznie, czasami warto zapomnieć, że jest się dorosłym i stać się dzieckiem. Choć na chwilkę...

    OdpowiedzUsuń
  5. Mama Lenki6 stycznia 2014 10:49

    Ja też odkąd mam dziecko przypomniałam sobie jak to jest "być dzieckiem" jak fajnie jest skakać po kałużach, śpiewać na ulicy (chociaż niektórzy patrzą na mnie jak na wariatkę) skakać po chodniku jak konik , czy zjeżdżać na zjeżdżalni. Najważniejsze że mała jest szczęśliwa (ja zresztą też :D )a innych mam gdzieś...

    OdpowiedzUsuń
  6. Aleksandra Greszczeszyn6 stycznia 2014 14:14

    Zgadzam się z Tobą - wspaniale poczuć w sobie to wewnętrzne dziecko! Oby tak można było jak najczęściej...:)
    A bezinteresowność jest i dobro też! I żaden wredny anonim tego nie zmieni! :)

    buziaki

    Ola z http://wokoldzieci.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  7. Mama Calineczki7 stycznia 2014 11:58

    To jest własnie cudowne w byciu rodzicem, że możesz się zachowywać jak dziecko, bez wiekszego przypału. ;)

    OdpowiedzUsuń
  8. jagna7 stycznia 2014 13:32

    I ja dziś poczułam się jak dziecko, gdy z Fiołkiem podglądałyśmy [lub raczej próbowałyśmy podglądać] bobry :)
    A jeśli to, o czym pisałaś na końcu to naiwność, to i jam naiwna, na to wygląda... Nie daj się!
    Wszystkiego "Naj" w rozpoczętym roku ;) Pozdrawiamy.

    OdpowiedzUsuń
  9. Dzielna Mama9 stycznia 2014 02:46

    Pewnie, że dobrze. Najlepiej właśnie mieć taki dzień. Też uwielbiam!:)

    OdpowiedzUsuń

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)