Miał byc ładny, kolorowy i wiosenny post, a tu biało i 17 (!!!) stopni mrozu. Nie pojawię się w tym tygodniu przed komputerem, więc już dziś składam Wam  najserdeczniejsze życzenia odnalezienia wewnętrznego spokoju i radości. By każdy dzień przynosił Wam uśmiech na twarze i miłość do serc. Zresztą... Poetką nie jestem, ale wiedźma ze mnie (gwarantuję!) też nie jest. Każdemu dobrze życzę!

Miało byc na pożegnanie zdjęcie Olinkowej palmy, ale pogoda zniechęciła mnie do zabierania Córki do kościoła ;) Trzymajcie się cieplutko, nie dajcie się pogodzie. Po Świętach pochwalę się pierwszymi pisankami Olinka - już nie mogę się doczekać wspólnego bazgrania po jajkach. Tradycja musi być - każdy w domu minimum jedno jajo maluje nie zależnie od wieku :D