Jak się jest z dzieckiem na co dzień to nie widzi się Jego rozwoju... Jakoś wtedy to wszystko naturalne  i człowiek się nad tym nie zastanawia. A może tylko ja tak mam? Owszem, Wielkie Sprawy jak pierwsze kroki, pierwsze słowo i inne Pierwsze Cosie się zauważa, docenia, nagradza oklaskami i owacjami... A dalej?

Za każdym razem jak jestem z Olinkiem u dr Rehabilitant pytają mnie o zasób słów Młodej... I odkąd skończyła 9 miesięcy zaczęło się wymienianie, z czasem coraz dłuższe, i coraz częściej kończone "eee, coś jeszcze na pewno, ale nie przypomnę sobie tak z miejsca" ;-)

Chciałam dziś sobie przygotować Olinkowy słownik na najbliższą wizytę i co? Zapisałam pierwszą kartkę, drugą... I mi się nie chce dalej. Skoro Olinek co godzinę nowych słów się uczy, powtarza po mnie, to lista rośnie w tempie francuskiego TGV! Krótkie słowa są "doble", jak coś ma więcej niż 3 sylaby to "tludne" i buzia "nie mówi", ewentualnie mała Mądrala znajdzie swoje krótsze sformułowania, lub pokaże na migi.

Najlepiej rozwinięty dział: wszystko związane z jedzeniem! Da sobie radę w życiu, a przynajmniej z głodu nie padnie :)

Oczywiście gadania na zawołanie nie ma (chciałaby się Matka czasem pochwalić), ale od poniedziałku buzia się nie zamyka... Nowych słów wyłapałam mnóstwo. I tak się zastanawiam... Czy to taki etap, czy to dlatego, że ja od poniedziałku się nie odzywam, bo gardło mi wysiadło? Dwie gaduły w domu to za dużo, a tak, to przy okazji mojej niedyspozycji Młoda się wykazuje!

Z wczoraj, 14m-cy 13dni:

Ten zachwyt w oczach i zawzięte targanie krzesełka do kuchni - dla tej miny mogę nawet codziennie pierogi i inne ciastożarełko robić.