Środek nocy, no gdzieś tak koło piątej. Śpię sobie otulona ciepłą kołdrą. Relaksuję się pomiędzy jednym smarkaniem, a drugim. Cieszę się wygodną pozycją i wizją, że jak dobrze pójdzie to do ósmej mam spokój i nie muszę wstawać. Nawet śni mi się coś dziwnego. A potem czuję, że coś dziwnego się do mnie dobiera. Koszulkę do góry podnosi... Pełna przerażenia i trwogi myślę, że Małż to już powinien do pracy wyjechać, a nie jakieś hmmm odstawiać... Nie o tej porze! No przecież wie, że budzenie mnie to zło! Zwłaszcza budzenie łapami, a nie kubkiem gorącej, pachnącej kawy z mnóstwem piany. I to kawy podanej zdecydowanie po godzinie siódmej. Takiej kawy, co to pół gry wstępnej potrafi zastąpić.

W każdym razie pełne zaskoczenie, niedowierzanie i jakaś taka myśl z tyłu głowy, że może to tylko dalszy ciąg dziwnego snu. Nie wiem, no jakieś podświadome życzenia, czy ki diabeł? Nie no... Świadomie, czy podświadomie to ta pora to tylko do spania się nadaje. Więc otwieram jedno oko, potem ze zdumienia drugie i nawet siadam od razu. Nawet wołam natychmiast: